با وجود اینکه به دلیل مسائل فرهنگی صحبت کردن در خصوص برخی مسائل سلامتی چندان ساده نیست، اما عدم اطلاع رسانی درست در این موارد باعث شکل گیری اطلاعات نادرستی در بین مردم می شود. اسپرم نیز جزو مسائلی است که صحبت کردن درباره ی آن تابو هست، اما با این حال نقش مهمی در ادامه حیات بشری دارد و بدون این ماده باروری بی معنا است. اطلاعاتتان در خصوص اسپرم چقدر است؟ در این مطلب چند واقعیت مهم را در خصوص این مایع عنوان می کنیم.

زمان مراجعه به پزشک

در صورتی که پس از یک سال یا کمتر، مقاربت منظم و محافظت‌نشده انجام داده اما بچه‌دار نشوید یا علائم زیر را داشته باشید، به پزشک مراجعه کنید:

مشکلات نعوظی یا انزالی، کاهش میل جنسی یا سایر مشکلات مربوط به عملکرد جنسی
درد، ناراحتی، ورم یا وجود توده‌ای در ناحیه‌ٔ بیضه
داشتن سابقه‌ٔ مشکلات بیضه، پروستات و مشکلات جنسی
عمل جراحی کشاله‌ٔ ران، بیضه، پنیس (آلت تناسلی مردانه) یا کیسهٔ‌ بیضه

علل

تولید اسپرم فرآیندی پیچیده است و نیازمند عملکرد طبیعی بیضه‌ها و غدد هیپوتالاموس و هیپوفیز (ارگان‌هایی در مغز که آغازگر فرآیند تولید اسپرم هستند) است. پس از تولید اسپرم در بیضه‌ها، لوله‌های ظریفی آن‌ها را حمل می‌کنند تا اینکه با منی ترکیب شوند و طی انزال از آلت تناسلی خارج گردند. اگر در هر کدام از فرآیندهای فوق مشکلی رخ دهد، تولید اسپرم‌ها تحت تأثیر قرار می‌گیرد.

همچنین ممکن است در شکل (مورفولوژی)، حرکت و عملکرد اسپرم‌ها هم مشکلاتی به وجود بیاید.

البته غالباً علت کمبود تعداد اسپرم مشخص نیست.

آمادگی لازم پیش از انجام آزمایش

اگر پزشک برای شما آزمایش اسپرم تجویز کرده است باید به آزمایشگاهی که امکان انجام این آزمایش را دارد مراجعه کنید. مایع منی شما در آزمایشگاه جمع‌آوری می‌شود و مورد بررسی قرار می‌گیرد. پیش از مراجعه به آزمایشگاه و برای داشتن آمادگی کافی، لازم است نکته‌هایی را رعایت کنید. پزشک یا آزمایشگاه معمولاً از شما می‌خواهد که به مدت سه تا شش روز قبل از این آزمایش از هر گونه فعالیت جنسی منجر به انزال پرهیز کنید.

این کار کمک می‌کند تا تعداد اسپرم‌ها در بالاترین حد خود باشد و همچنین باعث مطمئن‌تر بودن نتیجۀ آزمایش می‌شود. همچنین لازم است یک هفته قبل از انجام آزمایش، انزال داشته باشید. نداشتن فعالیت جنسی برای مدت طولانی می‌تواند منجر به فعالیت کمتر اسپرم شود. ممکن است از شما خواسته شود که از چند روز قبل از انجام این آزمایش سیگار نکشید و حتماً پزشک خود را از مصرف هر نوع دارو یا مکملی مطلع کنید.

چگونگی انجام آزمایش

در آزمایشگاه برای انجام این آزمایش، یک ظرف تمیز در‌دار در اختیار شما قرار داده می‌شود و شما می‌توانید با مراجعه به دستشویی یا اتاق خاصی که ممکن است برای این کار تدارک دیده شده باشد، نسبت به جمع‌آوری مایع منی در ظرف اقدام کنید. خودارضایی رایج‌ترین روش برای جمع‌آوری مایع منی است. در این روش مرد باید خودش با تحریک آلت تناسلی باعث انزال شود. هنگام انزال باید تمام مایع منی در ظرف آزمایشگاه ریخته شود. در این فرایند نباید از هیچ روان‌کنندۀ حاوی چربی استفاده شود و بهتر است دست‌ها خوب شسته شده باشد.

درصورتی‌که امکان انزال به تنهایی برای مرد وجود نداشته باشد، در برخی از آزمایشگاه‌ها همسر می‌تواند وارد محل مخصوص شود و به او کمک کند. در این حالت آزمایشگاه‌ها توصیه می‌کنند به هیچ عنوان هنگام جمع‌آوری مایع منی، دخولی انجام نشود. این کار ممکن است در نتیجۀ آزمایش تأثیرگذار باشد. اگر مرد بخواهد نمونۀ مایع منی را در خانه جمع‌آوری کند، باید ظرف را حداکثر یک ساعت بعد به آزمایشگاه یا کلینیک تحویل دهد. هنگام انتقال نمونه باید آن را دور از تابش مستقیم نور خورشید نگه داشت و اجازۀ گرم یا سرد شدن به آن ندهید.