اسپرم در اولین قطرات مایع منی بیشتر است

در نخستین ثانیه های انزال، بیشترین میزان تجمع اسپرماتوزوئیدها وجود دارد. بنابراین اگر قصد بچه دار شدن را دارید، حتما این نکته را مد نظر داشته باشید. آقایان توجه داشته باشند که با قرار گرفتن افراطی در معرض گرما مانند رفتن به سونا و جکوزی، یا قرار دادن لپ تاپ روی پاها و غیره، باعث کاهش اسپرم ها می شوند.

 

بدن آقایان همیشه اسپرم تولید می کند

تولید اسپرم متوقف نمی شود و بدن آقایان همیشه اسپرم تولید می کند، ولی بدون شک با گذشت زمان و افزایش سن، کیفیت آن دستخوش تغییراتی می شود. البته شرایط خانم ها برای تخمک گذاری متفاوت است. خانم ها در دوران بلوغ حدود 450000 عدد تخمک دارند. این در حالیست که خانم ها بعد از یائسگی و با افزایش سن، دیگر تخمک گذاری نمی کنند.

 

 اسپرماتوزوئیدها سرعت بالایی دارند

اگر می خواهید در خصوص سرعت جابجایی و حرکت منی دانه ها بدانید باید بگوییم که طبق نظر محققان، این منی دانه ها در هر ثانیه، 4 تا 5 میلیمتر جابجا می شوند.

 

علل پزشکی

کمبود تعداد اسپرم می‌تواند ناشی از بعضی از بیماری‌ها و روش‌های درمانی باشد. برخی از این موارد عبارتند از:

واریکوسل. واریکوسل (تورم ورید‌های بیضه)

شایع‌ترین عامل قابل درمان ناباروری در مردان است؛ هر چند دلیل اصلی اینکه واریکوسل سبب ناباروری می‌شود مشخص نیست اما احتمالاً این موضوع به دمای غیرعادی بیضه‌ها مربوط باشد. واریکوسل منجر به کاهش کیفیت اسپرم‌ها می‌شود.
عفونت. بعضی از عفونت‌ها می‌توانند تولید یا سلامت بیضه‌ها را تحت تأثیر قرار دهند یا با ایجاد آسیب‌هایی باعث انسداد مسیر عبور اسپرم‌ها شوند. از جمله‌ این عفونت‌ها می‌توان به التهاب اپی‌دیدیم (اپی‌دیدیمیت)، التهاب بیضه (اورکیت) و بعضی از عفونت‌های منتقله از راه جنسی، مثل: سوزاک و HIV اشاره کرد. اگرچه بعضی از عفونت‌ها آسیبی دائمی به بیضه‌ها وارد می‌کنند ولی در اغلب موارد می‌توان اسپرم‌ها را استخراج کرد.

مشکلات انزالی.

انزال رتروگراد (پس‌رونده) به وضعیتی گفته می‌شود که در آن، طی ارگاسم، منی به جای اینکه از نوک آلت تناسلی خارج شود، وارد مثانه می‌گردد. مشکلات مختلفی می‌توانند سبب انزال رتروگراد (پس‌رونده) یا عدم انزال شوند؛ مثلاً: دیابت، آسیب‌های نخاعی و جراحی مثانه، پروستات یا میزراه.

مصرف بعضی از داروها هم ممکن است منجر به مشکلات انزالی شود؛ مثلاً: داروهای کاهش فشار خون که به آن‌ها آلفا بلاکر (alpha blocker) هم گفته‌ می‌شود. برخی از مشکلات انزالی قابل درمان هستند و برخی دیگر خیر. در بیشتر مواردِ مشکلات انزالی غیرقابل درمان، هنوز هم می‌توان اسپرم‌ها را مستقیماً از بیضه‌ها استخراج کرد.

 

آنتی‌بادی‌هایی که به اسپرم‌ها حمله می‌کنند. آنتی‌بادی‌های ضداسپرم، گروهی از سلول‌های سیستم ایمنی هستند که به اشتباه اسپرم‌ها را به عنوان عوامل مهاجم تلقی می‌کنند و اقدام به نابودی آن‌ها می‌نمایند.

تومورها.

سرطان‌ها و تومورهای خوش‌خیم می‌توانند از طریق غدد ترشح‌کننده‌ٔ هورمون‌های مرتبط با تولید مثل (مثل: غده‌ٔ هیپوفیز) یا از طرق ناشناخته، به طور مستقیم روی دستگاه تولید مثلی مردان تأثیر بگذارند.

بیضه‌های نزول‌نکرده.

گاهی اوقات در طی تکامل جنینی یک یا هر دو بیضه موفق نمی‌شوند که از شکم به داخل کیسه‌ای که در حالت عادی، بیضه‌ها را در خود نگه‌ می‌دارد (کیسه‌ٔ بیضه) نزول کنند. عامل بیشتر ناباروری‌ها در مردان همین مشکل است.

عدم تعادل هورمونی.

هیپوتالاموس، هیپوفیز و بیضه‌ها هورمون‌هایی را ترشح می‌کنند که برای تولید اسپرم ضروری است.

وقوع تغییراتی در این هورمون‌ها یا در هورمون‌های سایر سیستم‌ها، مثل: غده‌های تیروئید و فوق‌کلیه، ممکن است در تولید اسپرم‌ اختلال ایجاد نماید.

نقص لوله‌های حمل‌کننده‌ٔ اسپرم.

لوله‌های مختلف زیادی اسپرم‌ها را حمل می‌کنند. این لوله‌ها ممکن است بر اثر عوامل متعددی مسدود شوند؛ مثلاً: آسیب‌های غیرعمدی در جراحی، عفونت‌های قبلی، تروما و رشد غیر طبیعی (مثلاً بر اثر فیبروز کیستیک یا بیماری‌های وراثتی مشابه).

انسداد در هر جایی می‌تواند رخ دهد:

داخل بیضه‌ها، در لوله‌هایی که اسپرم را از بیضه خارج می‌کنند، در اپی‌دیدیم، در واز دفران، نزدیک مجاری انزالی یا در میزراه.

نقص‌های کروموزومی.

بعضی از اختلالات ژنتیکی، مانند: سندرم کلاین‌فلتر (که در آن مردان به جای یک کروموزوم X و یک کروموزوم Y، دو X و یک Y دارند) باعث تکامل غیرعادی دستگاه تناسلی مردان می‌شوند.

بیماری سلیاک.

بیماری سلیاک نوعی اختلال گوارشی است که بر اثر حساسیت به گلوتن ایجاد می‌شود و می‌تواند باعث ناباروری مردان شود. ممکن است با اتخاذ یک رژیم غذایی فاقد گلوتن، باروری فرد ارتقا یابد.

بعضی از روش‌های درمانی.

درمان جایگزینی تستسترون، استفاده‌ٔ طولانی‌مدت از استروئیدهای آنابولیک، معالجه‌‌ٔ سرطان (شیمی‌درمانی)، بعضی از داروهای ضدقارچی و آنتی‌بیوتیک‌ها، بعضی از داروهای زخم معده و تعدادی از روش‌های درمانی دیگر، می‌توانند در تولید اسپرم اختلال ایجاد کنند و سبب کاهش باروری مردان شوند.
جراحی‌های قبلی. بعضی از عمل‌های جراحی، مثل: وازکتومی، درمان فتق اینگوینال (مغبنی)، جراحی کیسه‌ٔ بیضه یا بیضه‌ها، جراحی پروستات، جراحی‌های بزرگ شکمی که برای درمان سرطان‌های بیضه و راست‌روده انجام می‌شوند و …، ممکن است باعث عدم حضور اسپرم در مایع انزالی شوند.

در بیشتر موارد، می‌توان به کمک عمل جراحی انسدادها را برطرف کرد یا اسپرم‌ها را به طور مستقیم از اپی‌دیدیم و بیضه استخراج نمود.