شب زفاف چیست؟

شب زفاف اصطلاحی است که یا به اولین شب پس از ازدواج، (به ویژه در صورتیکه آن شب، عروس و داماد با یکدیگر هم بستر شوند) یا نخستین تجربهٔ آمیزش جنسی گفته می شود.برقراری رابطه جنسی برای دختران مصداق این است که آنها درد بسیار زیادی را در ضمن پاره شدن پرده بکارت تجربه میکنند و غیر از آن ، درد بسیار زیادی هنگام داخل شدن آلت تناسلی مرد در داخل واژن (دخول) خواهند داشت.

شب زفاف و اقدامات آن

همانطور که قبلاً هم بیان کردیم،شب زفاف با ارتباط جنسی و پاره شدن پرده بکارت زن همراه خواهد بود. این شب را میتوان، شبی مبارک و خجسته دانست که ارتباط نه فقط جسمانی بلکه ارتباط روحانی و پاک در بین زوجین برقرار می گردد، تا تشکیل خانواده و ازیاد نسل به قوت خود ادامه داشته باشد.در این شب فرخنده، می بایست اقداماتی از طرف مرد و زن انجام شود و هردو موظف به انجام این اقدامات در شب زفاف هستند تا بتوانند شبی رویایی و فراموش نشدنی را برای همدیگر رقم بزنند.

موارد مهم شب زفاف برای مرد و زن

قبل از شب زفاف زن و مرد باید خجالت، یا رودبایسی را کنار بگذارند و با هم راحت باشند تا ارتباطی عاشقانه را تجربه نمایند.
از قبل باید زوجین، آداب و رسوم هر کدام از خانواده ها را اطلاع داشته باشند و بر اساس آن شب زفاف را برنامه ریزی کنند (بخصوص برای خانواده های سنتی).

می بایست زن و مرد، همدیگر را درک کنند و بر طبق میل هم با توجه به شرایط عمل نمایند.

اضظراب، هیجان، ترس، عصبی بودن، تهدید، فشار و اجبار برای هریک از زوجین بخصوص زن، اثر منفی بر شب زفاف خواهد داشت.

ازقبل گواهی معاینه پزشکی (سلامت پرده بکارت) توسط زن به همسر و خانواده او تحویل داده شود (خانواده های مقید) تا در شب زفاف خاطری آسوده تر را داشته باشد.

تبعات بد و ناپسند اجبار رابطه (بدون حس خوب) در شب اول

از نظر روانشناسی این دردهای روحی منجر به پیدایش هزاران نوع اختلالات فکری ، غم و اندوه مزمن می گردد که درمان آن بسیار مشکل خواهد بود زیرا اغلب منشا و علت اصلی آن ناشناخته می ماند.

در واقع علت سرد مزاجی بسیاری از زنانی که لذت جنسی نمی برند آن است که در شب زفاف ناگواری دیده و رنج و تب روحی کشیده اند و این تالمات در ضمیر پنهان آنها مانده و اختلالات جسمی و روانی بعدی را با خود آورده است.

بسیاری از امراض دیگر چون پریشان خیالی و بیماریهای عصبی غالبا در اثر همین رویدادهای به ظاهر کوچک شب زفاف ایجاد می شود و گاهی این عوارض روحی به قدری پیچیده و شدید می شود که روان پزشک باید مدتها وقت صرف کند تا پس از جلب اعتماد و اطمینان بیمار ، شاید موفق به کشف ریشه اصلی اختلال گردد. این است که باز تکرار می کنیم در نوازش و مهربانی و رعایت حال تازه عروس به ویژه در شب رفاف به هیچ نباید کوتاهی کرد.

هیچ دختری فطرتا مرد را مختار نخواهد دانست تا هر چه می خواهد بکند و اگر حجب و حیای عروس یا هر علت ناشناخته دیگر مانع از آن است که به میل تسلیم شود بهتر است یک شب یا حتی شبهای متعدد ، زفاف را به عقب انداخت تا عروس به تماس جسمانی خو بگیرد و با آرامش خاطر مشتاق و راغب به ارتباط جنسی شود.

عمر انسان آن قدر کوتاه نیست که چنین شتابکاری لازم باشد و به خصوص در این دوره ، صبر و متانت و حوصله به پیروزی و کامروایی خواهد انجامید.

در اینجا باید یادآور شویم اگر داماد به دلیل ضعف نفس و سستی در رفتار ، بخواهد به هر نحو عمل را انجام دهد به نتیجه نمی رسد و لازم است اصرار در این باره خیلی ملایم و صبورانه باشد.

اصولا زن وقتی هم حاضر و راغب به تسلیم است طبیعتا می خواهد بر او ظفر یابند ولی بین فتح عاشقانه و استیلای وحشیانه تفاوت بسیار است و مرد باید با فراست دریابد که هنگام دخول فرا رسیده است.

آداب و رسوم غلط در شب زفاف :

هم در گذشته و هم در حال حاضر در خانواده های سنتی ایرانی رسم است که در شب اول عروسی (شب زفاف) زنان پشت در اتاق عروس و داماد می نشینند تا داماد پارچه ای خونین را نشان آنها بدهد تا از پشت در بلند شوند و به خانه های خود بازگردند. این دستمال خونی نشان دهنده پاره شدن پرده بکارت عروس توسط داماد است.
در تلقی عمومی جامعه ما ، شب ازدواج و زفاف ، شب خوشبختب و رسیدن به آرزوهاست ، اما شب زفاف شب خستگی هم هست ، شب اظطراب و نگرانی است شب سر درد شب گریه شب سوزش معده و شب …….و حتی شاید شب بر باد رفتن آرزوها هم باشد .