سکس دختر بچه ها

تکامل عادی رشد جنسی

رشد جنسی نرمال معمولا به‌تدریج صورت می‌گیرد و روند آن ممکن است در کودکان متغیر باشد. سریع‌تر یا کندتر بودن این رشد در کودک نسبت به همسالانش لزوما به‌معنای وجود مشکل در این امر نیست.

کودکان شخصیت، طبیعت، خلق‌وخو و تجربه‌های مختلفی دارند و در هر خانواده تحت ارزش‌ها و مبانی مختلفی رشد می‌کنند، ولی دسته‌بندی زیر به‌طور کلی دربرگیرنده رفتارهای کودکان در زمینه رشد جنسی است.

پیش از دبستان:

در این سن بیشتر بچه‌ها کنجکاوی زیادی نسبت به بدن خودشان و کشف آن دارند. یکی از رفتارهای معمول و نرمال این سنین دست زدن و بازی با اندام‌های جنسی خودشان است.

گاهی دامنه این کنجکاوی تا تلاش برای دست زدن یا لمس اندام‌های بزرگسالان هم پیش می‌رود، مثلا کودک ممکن اسن سعی کند پستان‌های مادرش را لمس کند. کودکان در این سن ممکن است به مسایل مربوط به دستشویی علاقه نشان دهند یا درباره دستشویی رفتن دیگران صحبت کنند یا نگاهش کنند.

در چهار و پنج سالگی فعالیت‌ها و رفتارهای جنسی جنبه اجتماعی بیشتری به خود می‌گیرد، مثل پرداختن به بازی‌هایی چون دکتربازی، که در آن کودک به نگاه کردن یا لمس اندام‌های جنسی دیگر همسن‌وسالان خود می‌پردازد.

در پنج سالگی معمولا کودک شروع می‌کند به طرح سوال‌های جنسی مانند «بچه‌ها از کجا می‌آیند؟» یا تفاوت‌های فیزیکی بین پسرها و دخترها، اندام‌های بدن و کارکرد آنها و تولد بچه بعدی.

دبستان:

کودکان به کنجکاوی و کشف بدن خودشان ادامه می‌دهند، ولی در این سنین آگاهی بیشتری نسبت به قوانین اجتماعی راجع به صحبت‌های جنسی و رفتارهای جنسی دارند؛ یعنی از این که چه چیزی ممنوع است یا بد شمرده می‌شود آگاه‌ترند و درکی از عواقب یا عکس‌المعل دیگران نسبت به اعمال خودشان دارند.

همچنین معمولا در این سن حسی توام با شرم و حیا در آنان شکل می‌گیرد که ممکن است به‌صورت حساسیت به برهنه دیده شدن یا حمام کردن در حضور والدین بروز کند.

به‌دلیل همین حس، بیشتر رفتارهای جنسی آنان نیز در غیاب یا غفلت والدین ادامه پیدا می‌کند. از طرف دیگر کودکان ممکن است در این سن برخی اصطلاحات جنسی و نام‌های متفاوت اندام‌ها و رفتارهای جنسی را بشنوند و از تکرار برخی اصطلاحات یا کلمات رکیک و واکنشی که به‌دنبال گفتن آنها برانگیخته می‌شود لذت ببرند.

تعریف کردن جوک‌های حاوی مطالب جنسی یا کلمات جنسی ممکن است برایشان موجب تفریح و جلب توجه سایرین شود.

در این سنین پرداختن به بازی‌های جنسی و لمس جنسی دیگر کودکان یا خودارضایی غیرمعمول نیست. همچنین در این سنین کنجکاوی نسبت به رفتارهای جنسی بزرگسالان بسیار بسیار بیشتر می‌شود؛

معمولا حدود ۱۰ سالگی بیشتر بچه‌ها نشانه‌هایی از بلوغ از خود نشان می‌دهند و به همان نسبت علاقه به معانی و تجارب بلوغ در آنها فزونی می‌یابد.

 

با فرزندان خود ارتباط برقرار کنید

ارتباط برقرار كردن والدين با فرزندان خود در مورد رفتارهای جنسی و مسايل مربوط به آن از جمله وظايف تربيتی والدين است كه شايسته است در برقراری و حفظ آن جهت جلوگيری از زمينه بسياری از انحرافات و گناه‌ها كوشيد.

نگاه ضد اخلاقی برخی والدين به اين مسأله و برخورد شديد و خشن آن‌ها پيامدهای نامطلوبی را به ارمغان خواهد آورد؛ زيرا چنين موضوع روان شناختي را تبديل به موضوعی اخلاقي كرده و كودك را حساس تر نموده و باعث تثبيت وی در عمل مورد نظر می گردد.

ارتباط برقرار کردن والدین با فرزندان خود در مورد مسائل و رفتارهای جنسی کودکان از جمله وظایف تربیتی والدین است. این مساله یک موضوع روانشناختی است نه یک موضوع اخلاقی.

درخصوص رفتارهای جنسی کودکان از روش غیر مستقیم استفاده کنید

در بيان نكاتی كه در زمينه مسائل جنسی لازم است به كودك انتقال پيدا كند،‌ بايد از روش‌های غير مستقيم استفاده كرد و كمتر به روش‌های مستقيم متوسل شد.

با رفتارهای جنسی کودکان چگونه برخورد کنیم؟

وقتی والدین، پسر و دخترشان را برهنه و عریان، در حال بازی می‌بینند، با هیجان زدگی و عصبانیت نباید به آن‌ها بگویند: « چه کار دارید می‌کنید؟ خجالت بکشید! بدوید بروید لباس هایتان را بپوشید»، بلکه به صورت غیرمستقیم باید به آن‌ها گفت: « بچه‌ها فکر نمی‌کنید بدون لباس سردتان می‌شود، بروید لباس‌هایتان را بپوشید» و در فرصت مقتضی که پدر با پسر و مادر با دختر تنها می‌شوند، بدون نصیحت و پند و اندرزهای کسل کننده و بدون تهدیدهای بی اثر، باید خیلی صریح و رک و پوست کنده به آن‌ها گفت: « من دیدم برهنه بودید و لباس‌هایتان را درآورده بودید، بچه‌ها اصلاً اجازه ندارند جلو بچه‌های دیگر، لباس‌هایشان یا لباس‌های بچه‌های دیگر را در بیاورند، این کار قدغن است».

ممكن است مهمترين دليل چنين رفتاری از سوي كودك، كنجكاوی وی برای آشنايی با اعضای بدن خود باشد كه در قالب دستكاری و در سنين بالاتر در قالب دكتر بازی و … خود را نشان می دهد. بنابراين در چنين زمانی هول نشويد، او را سرزنش نكنيد، ‌از تنبيه كودك پرهيز كنيد. تنها كاري كه شما بايد در چنين موقعيتی انجام دهيد اين است كه به گونه‌ای برنامه ريزی كنيد كه او ديگر در چنين موقعيتی قرار نگيرد.

بهتر است به طور نامحسوس مراقب خلوت‌هاي چنين كودكاني بود. شايسته است مكان خلوت آن‌ها (مثلاً اتاق مستقل‌شان) به گونه‌ای باشد كه از چشم والدين دور نمانند و والدين گاه‌گاهی به عناوين مختلف كه رنگ مداخله به خود نگيرد،سركشی هايی داشته باشند تا فرزندان از خلوت خود احساس امنيت براي انجام اين عمل نكنند.