ضد تعریق های موضعی (topical antiperspirants) به طور سنتی به عنوان اولین درمان تعریق اضافی معرفی می‌شده اند،‌ اگر چه بررسی ها نشان می‌دهد در عمل افراد دچار تعریق اضافی تغییر محسوسی در میزان تعریق خود مشاهده نمی‌کنند و در بسیاری موارد در نهایت تنها از عارضه تحریک پوستی شکایت می کنند.

این داروها دردو نوع بدون نسخه و نسخه‌ای وجود دارند. (تفاوت بین داروهای نسخه‌ای و بدون نسخه چیست؟) ضد تعریق های نسخه‌ای معمولاً غلظت بالاتری از مواد موثره دارند.

بیشترین موادی که در ساخت محلول های ضد تعریق موضعی استفاده می‌شوند نمک های فلزات هستند، و در این بین بیشترین کاربرد متعلق به آلومینیوم کلراید هگزاهیدرات است که معمولاً به اختصار آلومینیوم کلراید نامیده می شود. در‌واقع، تا به امروز ترکیبات ضد تعریق موضعی غیر از آلومینیوم کلراید تأییدیه سازمان غذا و داروی آمریکا را دریافت نکرده اند.

غلظت های استفاده شده از آلومینیوم کلراید می بایست بسته به نواحی دچار تعریق متفاوت باشد،‌ به این صورت که برای زیر بغل غلظت های کمتری (حدوداً نصف) نسبت به غلظت های توصیه شده برای دست و پا مورد نیاز است.

  • دسته بندی درمان
    ضد تعریق موضعی (دارویی)
  • نوع درمان
    غیر تهاجمی

نحوه اثر
ضد تعریق های موضعی اثر بخشی خود را از راه ممانعت فیزیکی از خروج عرق انجام می دهند. به این ترتیب که عرق روی پوست باعث حل شدن ذرات آلومینیوم کلراید می شود. سپس این ماده به درون منافذ پوستی نفوذ کرده و در آنجا تشکیل پلاگ ها (کلوخه ها) یی را در این منافذ می دهند. این پلاگ ها در تئوری جلوی خارج شدن عرق را می گیرند. (هر چند در عمل چندان مؤثر نیستند). پلاگ های گفته شده ماندگاری کمی دارند و معمولاً در مدت زمانی نسبتاً کم شسته شده و از محل خارج می شوند.

نحوه استفاده
فرآورده آلومینیوم کلراید روزی 1 بار یا بیشتر در روی محل دچار تعریق اضافی مالیده می شوند. معمولاً بهترین زمان برای استفاده از این فرآورده ها شب هنگام پیش از خواب است چرا که هم تعریق بیش از حد اولیه در هنگام خواب اتفاق نمی افتد و هم اینکه ناحیه مورد نظر در طی شب شسته نمی شوند.

در هر صورت، پوست ناحیه می بایست قبل از استفاده از فراورده کامل خشک شود. همچنین به هشدار های بروشور فراورده توجه کنید.

میزان اثر بخشی
متاسفانه اثربخشی ترکیبات ضد تعریق موضعی در درمان تعریق اضافی رضایت‌بخش نیست. علت اصلی کم اثر بودن این راه حل این است که در بیماری هایپرهیدروزیس، میزان تعریق بیشتر از آن است که پلاگ های آلومینیوم بتوانند جلوی آن را بگیرند.

منابعی که استفاده از ترکیبات ضد تعریق موضعی را به عنوان خط اول درمان تعریق بیش از حد معرفی می کنند،‌ اعلام می‌کنند چنانچه با استفاده از ضد تعریق های موضعی اثر مطلوب به دست نیاید،‌ می بایست از یونتوفورز استفاده کرد.

عوارض جانبی
استفاده از فرآوردهای آلومینیوم کلراید به دلیل موضعی بودن عوارض کمتری نسبت به داروهای دیگر ایجاد می کنند. (تفاوت بین داروهای موضعی و سیستمیک چیست؟) با این وجود استفاده از این فرآورده ها نیز با عوارض مختص خود همراه خواهد بود.